زن

10 نمایش مجدد
0
0
456
زن

زن

به انسان ماده زن گفته می‌شود. واژهٔ دختر بیشتر برای افراد جوان یا نابالغ به کار برده می‌شود و در برابر آن، واژه زن یا بانو (نام ارجمندانه تر) برای افراد بالغ استفاده می‌شود. واژه های دیگری چون «خانم»، و در کاربرد قدیمی تر «خاتون» در زبان فارسی برای اشاره به زن کاربرد دارد که از این میان واژه «خانم» بسامد بیشتری داشته و ارجمندانه است. در واقع واژهٔ زن یک نام همگانی برای اشاره به انسان ماده است مانند «حقوق زنان».
به طور معمول یک زن بالغ، توانایی بارداری و زادن دارد. زن جوان ازدواج نکرده را دوشیزه و زن ازدواج کرده را زن متأهل یا بانو می‌خوانند. به زنی که دارای فرزند شده‌است، مادر گفته می‌شود.

ریشه‌شناسی

واژهٔ زن در زبان پهلوی ژن، در اوستا و هندی باستان جنی و در انگلیسی باستان wifman به معنی «انسان ماده» بوده‌است (در برابر werman به معنی انسان نر) در آن دوران Man و mann معنی خنثی داشت و فقط نوع انسان را می‌خواند.
نمادی که برای سیارهٔ ناهید (ونوس در نام غربی) در نظر گرفته شده همان نماد جنسیت زن است و آن نیز شکلی نمادین از آینهٔ در دست ونوس خدای روم باستان است. این نماد از یک دایره و یک (صلیب) کوچک در زیر آن ساخته شده‌است. در یونی‌کد هم این نماد پذیرفته شده‌است. همچنین نماد ونوس نماد زنانگی و رفتار زنانه نیز است. در شیمی دوران باستان عنصر مس نیز همین نماد را داشت. در آن زمان دایرهٔ بالای نماد نماد روح و بعلاوهٔ زیر آن نماد ماده در فیزیک بود. در تاریخ گذشتهٔ ایران و در دوران کشاورزی زن از نقش و اهمیتی بالا برخوردار بود و نامگذاری روستا و شهر با نام زن گره خورده بود. «نام‌های جغرافیایی که درآن‌ها به گونه‌ای واژه‌های زیر آمده است شناسهٔ ایزدبانوی آب‌های روان آناهیتا و نقش آمیختگی زن با عناصر آب و خاک می‌باشد:
۱. دختر، دور، دوور، دِدِه، دادا، دَت، دُت
۲. زن، پیرزن، پیربانو، بان، خاتون، بی بی، دای، دایه، مام، ماما
۳. ننه، نانا، نای و ناهی، نه، نی
۴. کیجا، قز، لاکوها، کله
۵. آب و او، اند و هند و کَنگ و خور و رود …»

ریشه‌شناسی واژه های هم‌ارز زن در زبان فارسی

واژه «بانو»، در کتیبه‌های ساسانی و ادبیات زردشتی پارسی میانه، در لقب برخی از ایزد زنان هند و ایرانی و همراه نام همسران شاهان، امیران و بزرگان دربار دیده می‌شود. در ادبیات پارسی، به ویژه در دیوان‌هایی مانند شاهنامه، ویس و رامین و خسرو و شیرین، به معنی زن بزرگ و همسر شاه کاربرد فراوان دارد. قدیمی‌ترین کاربرد این عنوان در یکی از سنگ نوشته‌های تخت جمشید به خط عیلامی بصورت ba-nu-ka (شاید با گفتار بانوکا در سنگ نوشته شماره ۱۷۰۸) است که عنوان ملکه آتوسا (Hutaosa، هوتس) دختر کورش، همسر داریوش و مادر خشایارشا بوده است. در پارسی میانه و پارتی به فرم «بانوگ» دیده می‌شود. چندین بار در «کتیبه شاپور اول در کعبه زردشت»، در عنوان زنان دربار و به عنوان لقب ناهید، ایزدبانوی نگهبان آب، آمده است.
واژه «خانم» نیز که امروزه در زبان فارسی کاربرد پربسامدی دارد دیدگاه های گوناگونی را پیرامون ریشه‌شناسی خود شکل داده است. از ریشه ترکی و مغولی گرفته تا ریشه سغدی و فارسی میانه در این زمینه دیدگاه وجود دارد. با این همه در لغت‌نامه دهخدا و فرهنگ معین و عمید ریشه آن ترکی یاد شده است.
واژه «خاتون» که کاربرد قدیمی تری دارد نیز یکی دیگر از واژه های هم‌ارز است که در گذشته برای اشاره ارجمندانه به زنان به کار می‌رفته است. در منابع مانند دهخدا و معین ریشه آن ترکی یاد شده هرچند عمید ریشه مغولی را نیز برای آن ذکر کرده است.

آغاز بزرگسالی

زنانگی (به انگلیسی: Womanhood) دوره‌ای است که یک دختر (انسان مؤنث) دوران کودکی و نوجوانی را پشت سر می‌گذارد معمولاً دختری که پا به ۱۸ سالگی می‌گذارد جوان دانسته می‌شود. بلوغ جنسی معمولاً از سن ۱۰ سالگی آغاز می‌شود و در ادامهٔ آن در ۱۲، ۱۳ سالگی نخستین عادت ماهانه روی می‌دهد. در برخی شاخه‌های مسیحیت و در دین‌های اسلام[نیازمند منبع] و یهود برای دختران جشن تکلیف می‌گیرند. این آیین در یهودیت، بر میتسوا و بت میتسوا نام دارد. حتی اگر قرار نباشد این آیین به طور ویژه برگزار شود ممکن است جشن تولد یک سال میان ۱۲ تا ۲۱ سالگی را با لباس‌های ویژه به صورت ویژه جشن بگیرند. مانند کویینسس در آمریکای لاتین.

جایگاه اجتماعی زنان

در ایران

آیین زرتشتی، آشکارا برابری میان زن و مرد را آگاهی می‌دهد. منابع بسیار کم و اندکی دربارهٔ وضعیت زنان در دوران باستان بجای مانده‌است اما آنچه از گل نوشته‌های تخت جمشید بدست آمده نشان می‌دهد که زنان مانند مردان در اجتماع حضور داشته‌اند، کار می‌کردند. در دوران ساسانیان، دو پادشاه زن، فرمانروایی کرده‌اند.

در یونان باستان

در آن دوران زنان اجازهٔ یادگیری هنرهای رزمی را نداشتند درنتیجه نمی‌توانند در دفاع از شهر نقشی داشته باشند. همچنین دختران در نزد مردم نسبت به پسران بسیار غیرمفید دانسته می‌شدند برای همین بیشتر دیده می‌شد که خانواده‌ها فرزندان دختر خود را بر سر راه بگذراند و آن‌ها را در طبیعت رها کنند و یا حتی به عنوان برده بفروشند که البته این کار در مورد پسران بسیار کمتر دیده می‌شد. ژان استوبه (سدهٔ پنجم) در مجموعهٔ خود دربارهٔ یونان باستان گفته‌است که دستور کار جا افتاده در ذهن مردم چنین بود: «اگر پسردار شدیم، همیشه آن را بزرگ می‌کنیم و نگه می‌داریم، حتی اگر ندار (فقیر) باشیم، ولی دختر، آن را بر سر راه می‌گذاریم، حتی اگر دارا (ثروتمند) باشیم» اگر هم فرزند دختری نگه داشته می‌شد و بر سر راه گذاشته نمی‌شد، باز همچنان از بهداشت و توجه کمتری برخوردار بود.
حس بیزاری و نفرتی که در آن دوران نسبت به زنان وجود داشت باعث شده بود که آن‌ها اجازهٔ ورود در کارهای فکری در جامعه را نداشته باشند. سمونید آمورگُس (Sémonide d’Amorgos) در جای دیگر در اشاره به آفرینش پاندورا به دستور زئوس می‌گوید: «این زئوس بود که بدترین چیز ممکن را آفرید: زنان!»
با وجود تمام این محدودیت‌ها استثناهایی در پزشکی، فلسفه و ریاضیات (مکتب فیثاغورسی) وجود داشت. برای نمونه می‌توان از تئانو فیلسوف و ریاضی‌دان یونانی پیرو مکتب فیثاغوری که در سدهٔ ششم پیش از میلاد زندگی می‌کرد، نام برد.
در میان اسپارت‌ها شرایط جور دیگری بود، در این سرزمین اگر نگوییم زنان با مردان برابر بودند دست کم می‌توان با اطمینان به نقش‌های درخور توجه آن‌ها در جامعه اشاره کرد. در آنجا زنان از آموزش بهره‌مند می‌شدند و می‌توانستند موسیقی، رقص، آمادگی جسمانی، ورزش‌های پا و مهارت‌های نظامی مانند پرتاب نیزه، پرتاب دیسک و… را فرابگیرند. در آن سرزمین دیده شدن زنان سوار بر اسب و یا در حال یادگیری فنون نظامی بسیار معمول و پذیرفته شده بود (نگاه کنید به آموزش‌های اسپارتیان).
اسپارتیان بر این باور بودند که تنها زنان محکم و نیرومند می‌توانند فرزندانی نیرومند در آینده داشته باشند. این باور بدنهٔ جامعهٔ اسپارتیان بود.

در روم باستان

در آن دوران در روم باستان نقش زنان در جامعه با توجه و نسبت به مردان تعیین می‌شد و می‌توان آن‌ها را به سه دسته تقسیم کرد:[۵]

  • دختر جوان یا puella، virgo:
  • همسر یک مرد یا uxor، conjux:
  • مادر یک خانواده یا m

شاید به مطالب مرتبط زیر نیز علاقه داشته باشید :

انسان

جنس

جنسیت

مرد

پسر

دختر

شکل کالبد و بدن زن

شاید به مطالب در مورد پوشاک نیز علاقه داشته باشید :

لباس زیر

شورت

شورت زنانه

شورت مردانه

شورت بندی

شورت بندی جی

شورت دم نهنگی

مایو

بیکینی

تانکینی

کرست

سینه‌بند

برای بازدید از وسایل و لوازم مورد نیاز زنانه کلیک کنید.

  • کفش چیست

    کفش چیست

    کفش چیست کفش (پا پوش , پا افزار) = به انگلیسی Shoe و به فرانسوی Chaussures کَفش پاافزاری ا…
  • تاریخ موسیقی

    تاریخ موسیقی

    تاریخ موسیقی تاریخ موسیقی به انگلیسی = Music History تاریخ موسیقی شناختن مبدأ و منشأ موسیق…
  • متن آهنگ جدید شادمهر عقیلی به نام سرنوشت

    متن آهنگ جدید شادمهر عقیلی به نام سرنوشت

    متن آهنگ جدید شادمهر عقیلی به نام سرنوشت خونمون میدون جنگ نیست من بخاطر تو اینجام سر چی با…
بارگذاری مقالات بیشتر مرتبط
  • کفش چیست

    کفش چیست

    کفش چیست کفش (پا پوش , پا افزار) = به انگلیسی Shoe و به فرانسوی Chaussures کَفش پاافزاری ا…
  • تاریخ موسیقی

    تاریخ موسیقی

    تاریخ موسیقی تاریخ موسیقی به انگلیسی = Music History تاریخ موسیقی شناختن مبدأ و منشأ موسیق…
  • متن آهنگ جدید شادمهر عقیلی به نام سرنوشت

    متن آهنگ جدید شادمهر عقیلی به نام سرنوشت

    متن آهنگ جدید شادمهر عقیلی به نام سرنوشت خونمون میدون جنگ نیست من بخاطر تو اینجام سر چی با…
خواندن بیشتر ویکی اهورا
  • کفش چیست

    کفش چیست

    کفش چیست کفش (پا پوش , پا افزار) = به انگلیسی Shoe و به فرانسوی Chaussures کَفش پاافزاری ا…
  • مدل مو

    مدل مو

    مدل مو مدل مو، آرایش مو یا اصلاح مو اشاره به یک ظاهر طراحی شده مد برای مو دارد که معمولاً …
  • خمیر بازی

    خمیر بازی

    خمیر بازی خمیرِ بازی، ماده نرم و شکل‌پذیری است که برای بازی بچه‌ها در خانه یا مدرسه استفاد…
خواندن بیشتر دانستنی ها

دیدگاه خود را بنویسید

Your email address will not be published.بخشهای موردنیاز علامتگذاری شده اند *

همچنین بررسی کنید

کفش چیست

کفش چیست کفش (پا پوش , پا افزار) = به انگلیسی Shoe و به فرانسوی Chaussures کَفش پاافزاری ا…